Τι μπορεί να κάνει πράγματι ένα ανθρωποειδές ρομπότ σήμερα

Το «τι μπορεί να κάνει ένα ανθρωποειδές ρομπότ» απαντάται συνήθως από ένα βίντεο επίδειξης, και η πιο χρήσιμη απάντηση είναι οι δημοσιευμένες τιμές ωφέλιμου φορτίου, αρθρώσεων και αισθητήρων για τις πραγματικές διαθέσιμες πλατφόρμες.

Το ωφέλιμο φορτίο ανά βραχίονα είναι ο αριθμός που αποφασίζει αν μπορεί να κάνει τη δουλειά, όχι οι βαθμοί ελευθερίας.

Το A2 Ultra μεταφέρει περίπου 2 κιλά ανά βραχίονα σε 40 ενεργούς βαθμούς ελευθερίας· το A3 μεταφέρει 5 κιλά ανά βραχίονα με 320 Nm μέγιστη ροπή άρθρωσης· το G2 μεταφέρει 5 κιλά ανά βραχίονα σε 26 αρθρώσεις με έλεγχο δύναμης. Μια πλατφόρμα με περισσότερες αρθρώσεις δεν είναι αυτόματα αυτή που σηκώνει περισσότερο, και η τιμή ωφέλιμου φορτίου, όχι ο αριθμός αρθρώσεων, είναι αυτό που πράγματι αποφασίζει αν μια εργασία είναι εφικτή.

Η αυτονομία αποφασίζει αν καλύπτει μια βάρδια ή χρειάζεται μια ρουτίνα χτισμένη γύρω της.

Το A3 λειτουργεί έως 10 ώρες με πακέτα ταχείας αλλαγής· το A2 Ultra λειτουργεί περίπου 3 ώρες όρθιο ή 1,5 ώρα βαδίζοντας. Μια πλατφόρμα με τη μικρότερη τιμή δεν αποκλείεται για μεγαλύτερη εργασία, χρειάζεται ένα παράθυρο αλλαγής ή φόρτισης σχεδιασμένο στη διάταξη εξαρχής, όχι ανακαλυμμένο την πρώτη μέρα.

Οι αισθητήρες αποφασίζουν αν μπορεί να βρει κάτι, όχι απλώς να κινείται με ακρίβεια.

Μια πλατφόρμα χωρίς LiDAR ή αντίληψη βάθους εκτελεί μια εκμαθημένη ακολουθία σε σταθερή θέση αξιόπιστα· δεν εντοπίζει ένα εξάρτημα του οποίου η θέση μεταβάλλεται ή μια διαδρομή που κανείς δεν χαρτογράφησε. Το A2 Ultra και το G2 έρχονται και τα δύο με πλήρη σουίτα αισθητήρων ως στάνταρ· άλλες πλατφόρμες σε αυτόν τον κατάλογο διαφέρουν ανά έκδοση, και ο έλεγχος ποιοι αισθητήρες βρίσκονται πράγματι στον συγκεκριμένο κωδικό που παραγγέλθηκε έχει μεγαλύτερη σημασία από τη λέξη «αυτόνομο» από μόνη της.

Αυτό που κανένα φύλλο προδιαγραφών δεν απαντά είναι πώς τα βγάζει πέρα η πλατφόρμα με αυτή τη συγκεκριμένη εργασία, και γι' αυτό χρησιμεύει πράγματι μια δοκιμαστική εφαρμογή δύο εβδομάδων.

Μια σύντομη δοκιμή απαντά αν μια εργασία είναι τεχνικά εφικτή στα πραγματικά εξαρτήματα στον πραγματικό χώρο, αρκετά αξιόπιστα ώστε να ονομαστεί μοτίβο και όχι τύχη. Δεν απαντά σε ερωτήματα που εμφανίζονται μόνο μετά από μήνες, όπως η μακροπρόθεσμη αξιοπιστία, που είναι εντελώς διαφορετική μέτρηση σε διαφορετική χρονική κλίμακα.

Ένα ανθρωποειδές ρομπότ σήμερα κάνει ό,τι λένε οι τιμές ωφέλιμου φορτίου, αυτονομίας και αισθητήρων του, για τον συγκεκριμένο κωδικό που παραγγέλθηκε, και μια δοκιμή δύο εβδομάδων είναι ο ειλικρινής τρόπος να βρεθεί πού βρίσκεται μια εργασία σε σχέση με αυτούς τους αριθμούς αντί να υποτεθεί από μια επίδειξη.