Τι πρέπει να ελέγξει ένας χώρος πριν φτάσει το ρομπότ

Μια κράτηση ρομπότ συνήθως χαλάει την τελευταία εβδομάδα, και σχεδόν ποτέ για τον λόγο που συζητιόταν ως τότε. Το περίπτερο έχει συμφωνηθεί, το πρόγραμμα έχει συμφωνηθεί, και μετά κάποιος μετράει τον ανελκυστήρα φορτίων. Ως τώρα δεν υπήρχε σε αυτόν τον ιστότοπο κείμενο για τη φυσική πλευρά της μεταφοράς μιας μηχανής μέσα σε μια αίθουσα, οπότε ορίστε, περίπου με τη σειρά που φτάνουν τα ερωτήματα στον χώρο.

Το βάρος είναι το πρώτο ερώτημα, και η απάντηση είναι εύρος, όχι αριθμός.

Οι μηχανές που νοικιάζονται για εκδηλώσεις δεν είναι καθόλου κοντά μεταξύ τους σε βάρος. Το G2 είναι 185 kg. Το A2 Ultra είναι 69 kg στα 169 cm και το A3 Ultra 56 kg στα 173 cm, που δύο άτομα τα κουβαλούν μαζί. Το D1 Max είναι 40 kg με τοποθετημένη μπαταρία και ταξιδεύει σε βαλίτσα. Άρα η ειλικρινής απάντηση στο πόσο ζυγίζει ένα ανθρωποειδές ρομπότ είναι ότι μέσα στην ίδια λίστα ενοικίασης η διαφορά ξεπερνά τις τέσσερις φορές, και το μέγεθος που χρειάζεται ο χώρος δεν είναι ο μέσος όρος αλλά η μηχανή που είναι γραμμένη στην κράτηση. Ζητήστε την ονομαστικά πριν υπογραφεί οτιδήποτε: τα 185 kg είναι συζήτηση φορτίου δαπέδου με τον διαχειριστή του κτιρίου, ενώ τα 56 kg είναι δύο άτομα και ένας ανελκυστήρας προσώπων.

Από το ύψος εξαρτάται η πόρτα, και μόνο μία από αυτές τις μηχανές χαμηλώνει μόνη της.

Το G2 δηλώνει ύψος σε όρθια στάση από 1225 έως 1795 mm, και το εύρος είναι το χρήσιμο μέρος: η βάση ανεβαίνει και κατεβαίνει, οπότε μια μηχανή που δουλεύει στα 1795 mm μπαίνει στα 1225 mm. Ένα ανθρωποειδές που βαδίζει δεν το κάνει αυτό. Το A2 Ultra είναι 169 cm και το A3 Ultra 173 cm, και μια μηχανή που μπαίνει με τα δικά της πόδια περνά την κάσα όρθια, με έναν άνθρωπο δίπλα της. Οι συνηθισμένες εσωτερικές πόρτες σπάνια είναι το πρόβλημα. Το χαμηλό πρέκι πάνω από τη ράμπα φόρτωσης, μια πόρτα πυρασφάλειας με μηχανισμό επαναφοράς και ένας διάδρομος υπηρεσίας με σωληνώσεις κάτω από την οροφή είναι τα τρία σημεία που αξίζει να μετρηθούν αντί να θεωρηθούν δεδομένα.

Η διαδρομή δεν είναι η πόρτα, είναι κάθε αλλαγή στάθμης ανάμεσα στην πόρτα και το περίπτερο.

Μια τροχήλατη μηχανή κοιτάζει τι κάνει το δάπεδο, όχι πόσο φαρδιά είναι η είσοδος. Το δηλωμένο αποτύπωμα του G2 είναι 640 επί 760 mm και περνά σχεδόν παντού· το σταματούν ένα προφίλ κατωφλιού, μια ράμπα καλωδίων, ένας θάλαμος ανελκυστήρα με χείλος ή μοκέτα στρωμένη πάνω σε ανισόπεδο αρμό. Περπατήστε τη διαδρομή από το όχημα ως την τελική θέση και μετρήστε τις αλλαγές στάθμης, όχι τα μέτρα. Το βάθος του ανελκυστήρα ξαφνιάζει πιο συχνά από το πλάτος, γιατί η μηχανή μπαίνει όρθια ενώ η βαλίτσα μπαίνει ξαπλωτή. Το D1 Max είναι το μόνο από τα τέσσερα που δηλώνει ελάχιστο πλάτος διέλευσης, 50 cm, μαζί με ύψος σκαλοπατιού 22 cm και μέγιστη κλίση 45°, και αυτό είναι λεξιλόγιο στο οποίο ένας χώρος μπορεί πράγματι να απαντήσει.

Πού μένει η βαλίτσα και ποιος υπογράφει για τη μηχανή.

Δύο πράγματα ξεχνιούνται επειδή δεν ανήκουν σε κανέναν. Το πρώτο είναι η βαλίτσα μεταφοράς: δεν φεύγει με το όχημα παράδοσης, μένει σε στεγνό, κλειδωμένο σημείο, εκτός της διαδρομής των καλεσμένων για όλη την κράτηση, και ανοιχτή πιάνει περισσότερο χώρο από κλειστή. Το δεύτερο είναι το όνομα στο δελτίο παράδοσης. Μια μηχανή που φτάνει σε έναν χώρο χρειάζεται κάποιον εκεί που ξέρει ότι έρχεται, έχει πρόσβαση στην πόρτα φόρτωσης μέσα στο παράθυρο παράδοσης και έχει το δικαίωμα να υπογράψει. Αν το άτομο αυτό είναι εξωτερικός συνεργάτης και όχι προσωπικό του χώρου, η ώρα παράδοσης πρέπει να πέφτει μέσα στη βάρδιά του. Είναι το φθηνότερο σημείο της λίστας και αυτό που αφήνεται συχνότερα για το πρωί.

Για τίποτε από αυτά δεν χρειάζεται μηχανικός. Χρειάζεται μια μεζούρα, μία διαδρομή με τα πόδια από το όχημα ως τη θέση, και τέσσερις γραπτές απαντήσεις: η μηχανή ονομαστικά, το βάρος της, το στενότερο και το χαμηλότερο σημείο της εισόδου, και ποιος θα υπογράψει για αυτήν. Ένας χώρος που τα έχει πριν επιβεβαιωθεί η κράτηση δεν δέχεται το τηλεφώνημα της τελευταίας εβδομάδας.