Τι χρειάζεται πραγματικά μια περιπολία περιμέτρου από ένα τετράποδο ρομπότ

Ένα τετράποδο ρομπότ που περιπολεί μια περίμετρο ή μια νυχτερινή διαδρομή δέχεται πρώτα δύο ερωτήσεις: πόσο μακριά φτάνει με μία φόρτιση και τι συμβαίνει με την πρώτη βροχή.

Η αυτονομία κρίνει τη διαδρομή, όχι η μέγιστη ταχύτητα.

Το D1 Ultra διανύει έως 6 km με μία φόρτιση, με βαθμό προστασίας IP54, δηλαδή προστατευμένο από σκόνη και ανθεκτικό σε πιτσιλιές, όχι κατασκευασμένο για στάσιμο νερό. Το D1 Max διανύει 29 km χωρίς φορτίο ή 18 km με πλήρες φορτίο, με βαθμό προστασίας IP67, δηλαδή αντέχει σε πλήρη βύθιση έως ένα μέτρο για τριάντα λεπτά, όχι απλώς σε μια μπόρα. Μια περίμετρος με σταθερή απόσταση διαδρομής είτε χωράει μέσα σε αυτούς τους αριθμούς με περιθώριο για έναν δεύτερο γύρο, είτε όχι, και αυτός ο υπολογισμός αξίζει να γίνει πριν επιλεγεί η πλατφόρμα, όχι αφού η διαδρομή μείνει ημιτελής.

Ο βαθμός προστασίας IP είναι ακριβώς εκεί όπου ένα τροχήλατο ρομπότ φύλαξης θα είχε ήδη σταματήσει.

Μια τροχήλατη πλατφόρμα που διασχίζει χαλίκι, μια σχάρα αποστράγγισης ή ένα πλημμυρισμένο αυλάκι μετά από δυνατή βροχή συναντά ακριβώς το είδος εδάφους που μια διαδρομή περιπολίας συνήθως περιλαμβάνει κάπου στη διαδρομή της, και είναι ακριβώς εκεί όπου οι τροχοί χάνουν πρόσφυση ή απλώς δεν μπορούν να περάσουν. Τα πόδια αντιμετωπίζουν αυτό το έδαφος το ίδιο, είτε η επιφάνεια είναι στεγνό τσιμέντο είτε στάσιμο νερό, κι αυτός είναι ο λόγος που ένα τετράποδο ρομπότ, αντί για τροχήλατο, αξίζει να εξεταστεί καν για μια εξωτερική διαδρομή.

Οι δύο βαθμοί προστασίας δεν είναι ο ίδιος αριθμός με διαφορετικά ρούχα.

Σε μια εμπορική συζήτηση, τόσο το IP54 όσο και το IP67 σημαίνουν «κατάλληλο για εξωτερικό χώρο», αλλά περιγράφουν πραγματικά διαφορετικές δουλειές: μια αυλή με περιστασιακή βροχή χρειάζεται το ένα, ένας χώρος με στάσιμο νερό, ένα πέρασμα ρέματος ή ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στη διαδρομή χρειάζεται το άλλο. Το να προσδιοριστεί ποιο ακριβώς χρειάζεται μια συγκεκριμένη διαδρομή είναι ζήτημα αυτοψίας του χώρου, όχι της πλατφόρμας, και μια λανθασμένη επιλογή είτε πληρώνει παραπάνω για προστασία που η διαδρομή δεν χρησιμοποιεί ποτέ, είτε στέλνει το μηχάνημα κάπου για το οποίο δεν έχει σχεδιαστεί.

Τίποτα από αυτά δεν αντικαθιστά μια αυτοψία της ίδιας της διαδρομής. Αυτό που κάνει είναι να περιορίσει την επιλογή πλατφόρμας σε δύο ή τρεις ερωτήσεις που την κρίνουν πριν επισκεφτεί κανείς τον χώρο: την απόσταση ενός γύρου, το χειρότερο νερό που θα συναντήσει πραγματικά το μηχάνημα, και πόσους γύρους πρέπει να καλύψει μία βάρδια.