Bir filonun yerleşim çizilmeden önce gerçekte ihtiyaç duyduğu şebeke gerilimi ve şarj penceresi

Bir şarj noktası, bir kat planına genelde en son eklenen şeydir. Bir konuşlandırmanın gerçekte en önce ihtiyaç duyduğu şeydir de. Çünkü platformun kendi şebeke ve akım rakamları, başka hiçbir şey yerleştirilmeden önce o noktaya ne çekilmesi gerektiğini belirler.

A2 Ultra, X2 çifti ve G2'nin her biri bir şebeke gerilimi aralığı ve bir şarj cihazı çıkışı yayımlar ve rakamlar platform ailesine değil batarya boyutuna göre ölçeklenir.

A2 Ultra, yaklaşık 2 saatlik çevrimi için 110–220 V girişte 54,6 V / 8 A'lik bir şarj cihazı kullanır. X2 Basic ile X2 Ultra, yaklaşık 500 Wh'lik bir paket için 100–220 V giriş ve 54,6 V / 10 A'lik bir şarj cihazını paylaşır. Bu paket en fazla 1,5 saatte dolar. G2'nin daha büyük 1.652 Wh'lik paketi ise 100–240 V beslemede 54,75 V / 15 A'lik bir şarj cihazıyla dolar. Devreyi gerçekte boyutlandıran şey platformun adı değil, şarj cihazının akım değeridir. Çünkü aynı gerilim aralığını paylaşan iki farklı insansı robot, yine de belirgin biçimde farklı bir sigortaya ihtiyaç duyabilir.

D1 serisi dört ayaklı robotların teknik föyleri bir şarj süresi dışında neredeyse hiçbir şey yayımlamaz; şarj cihazının şebeke girişi ise kullanım kılavuzlarındadır.

D1 Ultra'nın föyü yaklaşık 1 saatlik bir şarj süresi belirtir, hiçbir şebeke gerilimi ya da şarj akımı rakamı yayımlamaz. D1 Max'ın föyü ise tek bir şarj gerilimi satırı yerine bir güç konektörleri seti listeler: 5, 12, 24 ve 48 V, 480 W'a kadar. Ayrıca standart olarak bir şarj ünitesini, isteğe bağlı olarak da bir otonom şarj istasyonunu sayar. AGIBOT'un iki modele ait kullanım kılavuzları ise şarj cihazı için bir şebeke girişi belirtir. D1 Max kılavuzu buna şarj ünitesinin çıkış gerilimini ve azami şarj akımını ekler. Dört ayaklı bir devriye için güzergâh planlanırken ilgili modelin kendi kullanım kılavuzundan başlanmalı, kılavuzun boş bıraktığı da doğrudan teyit edilmelidir. Gereksinim, bir insansı robotun teknik föyünde yayımlanan aynı satırdan okunamaz, çünkü AGIBOT'un D1 serisi teknik föylerinde böyle bir satır yoktur.

100–240 V aralığı, bir transformatöre gerek kalmadan Avrupa'nın çoğu beslemesini kapsar ama aynı şey daha dar aralıklar için otomatik olarak geçerli olmaz.

G2'nin 100–240 V girişi, bölgenin standart tek fazlı beslemesini doğrudan tolere eder. A2 Ultra'nın 110–220 V aralığı da bu bandın içinde durur. Ama bir platformun toleransını tüm katalog için geçerli saymak, sipariş edilen belirli birim teyit edilmeden önce yapılmaması gereken tam da bu varsayımdır.

Devreyi boyutlandıran rakam şarj süresi değil şarj cihazının akım değeridir.

Hızlı bir şarj süresi de küçük bir batarya değil, daha büyük bir akım anlamına gelebilir. X2 çiftinin 10 A'lik şarj cihazı ile G2'nin 15 A'lik şarj cihazı, büyük ölçüde benzer bir şebeke geriliminde durur. Aradaki fark tamamen akımdadır. Hangi platformun geleceği kontrol edilmeden “bir robot” için kablolanan bir şarj noktası, gerçekte gelen platform için yetersiz boyutlandırılmış olabilir.

Şebeke gerilimini ve şarj cihazının anma akımını, elektrik yüklenicisi ayırtılmadan önce teyit etmek gerekir. Özellikle dört ayaklı seri için, modelin kendi kullanım kılavuzunun şarj cihazı hakkında ne belirttiği de teyit edilmelidir. Bunu platform gelip şarj noktasının yanlış özellikte olduğu ortaya çıktıktan sonra yapmamak gerekir.