Bir sahne gösterisi değil, bir laboratuvar aleti olarak X2

Bir insansı robot satın alan laboratuvar, bir gösteri satın almaz. Öğrencilerin üç dört yıl kod yazacağı, hibesi kapandıktan sonra bile bir doktora projesinin deney yürütmeye devam edeceği bir alet satın alır. Her dönem farklı bir araştırma grubuna devredilmeye de dayanmalıdır. Bu, neyin önemli olduğunu değiştirir. Sabit bir rutini etkileyici biçimde yapan bir makine, binadaki kimse ona erişemiyorsa laboratuvar için hiçbir işe yaramaz.

Platform olup olmadığını belirleyen SDK'dır.

AGIBOT, X2'nin kontrol katmanı AimDK_X2'yi hem Python hem C++ olarak yayımlar. Bu, bir laboratuvarın üzerine ders içeriği ve makale kurabildiği bir robotla, kimsenin genişletemediği sabit bir numara setini uygulayan bir robot arasındaki farktır. Python, bir yüksek lisans öğrencisini çalışan bir fikirden bir öğleden sonrada yürüyen bir deneye taşır. C++ ise deney gerçek zamanlı bir kontrol döngüsüne dönüştüğünde laboratuvarın ihtiyaç duyduğu şeydir. İkisinin tek bir SDK'da bulunması, aynı makinenin bir giriş düzeyi İnsan-Robot Etkileşimi dersine ve bir yürüyüş doktorasına, yeniden yazmaya gerek kalmadan hizmet etmesi demektir. Gösteri modundaki kapalı bir yığın, gösterisi ne kadar iyi görünürse görünsün, iki sorudan hiçbirini yanıtlamaz.

Serbestlik derecesi ve kol erişimi, hayranlık duyulacak bir teknik özellik değil, platformun gerçekte destekleyebildiği araştırma sorularını belirleyen şeydir.

X2 Basic, 33 kg'da 25 aktif serbestlik derecesiyle çalışır. X2 Ultra ise 39 kg'da 30 aktif serbestlik derecesi, 558 mm kol erişimi ve kol başına 3 kg taşıma kapasitesiyle çalışır. İki ayaklı yürüyüş öğreten ya da insan-robot etkileşimi çalışmaları yürüten bir laboratuvar, Basic'in 25 serbestlik derecesinin doğrudan yanıtladığı sorular sorar. Araştırması manipülasyon, öğrenilmiş bir davranış politikasıyla kavrama ya da iki elle koordinasyon olan bir laboratuvar farklıdır. Böyle bir laboratuvarın, deneyi kurabilmek için bile Ultra'nın fazladan beş serbestlik derecesine ve kol erişimine ihtiyacı vardır. Daha kısa bir erişim ya da daha az aktif eklem, aynı çalışmanın küçük bir versiyonu değildir. Farklı bir çalışmadır.

İki kademe iki tür laboratuvara karşılık gelir ve doğru alınması gereken ilk karar budur.

Basic, öğretim, insan-robot etkileşimi ve yürüyüş çalışmalarıyla eşleşir. Bunlar, öğrencilerin güvenle elleyip programlayabildiği tam gövdeli bir platform isteyen derslerdir. Getirisi ham işlem gücü değil, güvenilir davranış ve düşük sürtünmedir. Ultra ise, NVIDIA Orin NX üzerinde 157 TOPS ile öğrenilmiş bir politika çalıştıran ve 2 m/s'ye kadar yürüyen algı ve manipülasyon araştırmasıyla eşleşir. Bir laboratuvarın yol haritasında, komutları bağlantı üzerinden gönderen bir masaüstü yerine çıkarımı robotun kendisinde çalıştıran bir politika varsa, karar Orin NX bütçesine bakar. Bu rakam, Ultra'nın mı gerektiğini yoksa Basic'in mi yeteceğini belirler.

Kataloğun yayımlamadığı şey de belirtilmeye değer.

AGIBOT, yürüyüş, dans ve dövüş sanatlarını kapsayan 20'den fazla hazır hareket listeler. Bunlar gösteri ve kalibrasyon içindir, bir araştırma programı için değil. Hazır bir rutinin üzerine tez kuran bir laboratuvar, yığının yanlış katmanına inşa etmiş olur. Ayrıca ne hiçbir kademenin manipülasyon başarı oranı ne de rastgele nesnelerde kavrama güvenilirliği için yayımlanmış bir kıyaslama vardır. Bu rakam burada erişilebilir hiçbir kaynakta yoktur. Buna ihtiyaç duyan bir laboratuvarın onu kendisi üretmesi gerekir. SDK'nın var oluş nedeni tam olarak budur.

Bir laboratuvarın gerçekte hangi kademeye ve kaç üniteye ihtiyaç duyduğunu iki soru çözer. Araştırma, robotun kendi işlem gücünde mi yoksa dışında mı çalışıyor? Müfredat, bir dönem boyunca paylaşılan tek bir ünite mi yoksa paralel çalışan birkaç ünite mi istiyor? Bir haftalık kiralama, bir satın alma siparişi yazılmadan önce ikisini de yanıtlar: Basic haftalık 1.500 EUR'ya, Ultra ise haftalık 2.500 EUR'ya kiralanır. Bu, tahmin yürütmekten daha ucuz ve yazılmadığı bir soruyu yanıtlaması için bir teknik özellik sayfası beklemekten daha hızlıdır.