Tehlikeli bir bölgede bir dört ayaklı gerçekte ne için kullanılır

Petrol ve gaz sahaları, rafineriler ve karbon depolama tesisleri, bir dört ayaklının kendini ilk kanıtladığı yerler arasındaydı ve oradaki iş “denetim”den daha dardır. Bir kişinin bacaklarını yormamak için tekrarlayan bir turu yürümek değildir. Bir kişiye yönelik riskin, robotun onun yerine gitmesinin tek nedeni olduğu bir yere sensör taşımaktır.

Asıl mesele taşıma kapasitesidir, platform değil.

D1 Ultra 5 kg'a kadar, Ultra-W 10 kg'a kadar, Max ise 25 ile 30 kg arasında taşır. Bunların hiçbiri robotla ilgili değildir. Sahanın onun sırtına ne bağlamak istediğiyle ilgilidir. Bir kompresör binası için gaz dedektörü, arızalanmadan önce ısınan bir yatak için termal kamera, görünmeyecek kadar küçük bir sızıntı için akustik sensör gerekebilir. Dört ayaklı sadece araçtır. Alıcının belirli tehlike için seçtiği alet, “sabit bir sensörün yakalayamadığını bu ne yakalıyor” sorusunun gerçek yanıtıdır.

Bacaklar, tekerlekli bir platformun geçemediği arazide yerini bulur.

Bir tank sahasında bermler, çakıl, merdivenler ve ızgaralar vardır. Kapalı bir alanda ise bir eşik vardır. Menzil kademeye göre değişir: Ultra'da yaklaşık 6 km'den Ultra-W'da 9 km'ye kadar. Onu oraya güvenle götüren algılama, her kademedeki bir IMU ve Max'ta ayrıca LiDAR, 5 m'ye kadar ultrasonik ve GNSS'tir. Bu da turu bir operatörün sürekli gözetimi altında değil, kendi başına yürümesini sağlar.

Dürüst sınır, açıkça söylenmiş.

Bir IP sınıfı, toz ve su girişine karşı korumadır. Ultra'da IP54, Max'ta IP67. Bir hortumun ya da bir toz fırtınasının elektroniği devre dışı bırakmayacağını söyler. Patlayıcı bir ortam hakkında hiçbir şey söylemez ve burada mevcut teknik özellikler hiçbir ATEX ya da patlamaya dayanıklılık sınıfı taşımıyor. Bu, üzerinden atlanacak bir ayrıntı değildir. Tur, havanın kendisinin tutuşabileceği bir bölgeyi kapsıyorsa, iki ayrı soru ortaya çıkar. Robotun bu durumu algılaması başka, içinde çalışmaya uygun bir robot olması başka bir sorudur. Burada yalnızca ilkinin bir yanıtı vardır.

Robotun yaptığı ve yapmadığı şey.

Algılar ve izler. Bir sensörü, aksi halde bir kişinin durması gereken yere koyar, sonucu okur ve birinin tehlikenin dışından ne yapılacağına karar vermesini sağlar. Ortamı güvenli hale getirmez, sızıntıyı etkisiz hale getirmez ve gerçekten patlayıcı bir bölgenin gerektirdiği ATEX değerlendirmesinin yerini tutmaz. Bir toz ve su sınıfını bu soruyu kapsıyormuş gibi ele almak, bir teknik özellik sayfasında değil bir denetimde ortaya çıkan türden bir boşluktur.

Bunun genel bir denetim turundan farkı.

Rutin bir yürüyüş için menzil ve taşıma kapasitesine göre seçilen bir platform, tur tehlikeli olduğu için seçilen platformdan farklı bir karardır. Bu ayrım satın alma için önemlidir: kademe numarasına göre değil tehlikeye göre alın. Bir tank sahasına 25 ile 30 kg izleme ekipmanı taşıyan bir Max, gece nöbet turu atan bir Ultra'dan farklı bir görevi yanıtlar. İkisi de aynı seriden birer dört ayaklı olsa bile.

Buradaki satın alma sorusu basittir: sahada, riskin çizelgeye değil turu yürüyen kişiye ait olduğu bir tur var mı? Varsa, teknik özellik sayfasında her şeyden önce kontrol edilecek iki şey sensör taşıma kapasitesi ve ATEX boşluğudur.

Belirli bir tehlikeli tur için hangi kademe ve taşıma kapasitesi birleşiminin uygun olduğunu sizinle birlikte konuşabiliriz. ATEX sorusunun bizden ya da entegratörünüzden ayrı bir yanıt gerektirdiği yeri de birlikte belirleyebiliriz.